Η έλλειψη προσωπικού στην ελληνική αγορά εργασίας λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις, με τον αριθμό των κενών θέσεων να εκτιμάται στις 300.000. Το ζήτημα ανέδειξε σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA» ο Βαγγέλης Κανελλόπουλος, διευθύνων σύμβουλος εταιρείας που εξειδικεύεται στη διαχείριση εργαζομένων από τρίτες χώρες.
Ποιους τομείς πλήττει περισσότερο η έλλειψη
Η μεγαλύτερη δυσκολία εντοπίζεται:
Στις κατασκευές, όπου λείπουν περίπου 250.000 εργαζόμενοι σε ειδικότητες όπως ηλεκτροσυγκολλητές, υδραυλικοί, μαραγκοί και χειριστές βαρέων μηχανημάτων.
Στον τουρισμό, με 80.000 κενές θέσεις σε καμαριέρες, σεφ, υπαλλήλους spa και προσωπικό υποδοχής.
Στον αγροτικό τομέα, με τις ανάγκες να αγγίζουν τις 70.000 θέσεις.
Συνολικά, το πρόβλημα αφορά όλους τους κλάδους της οικονομίας, από την πρωτογενή παραγωγή μέχρι τη βιομηχανία, με αποτέλεσμα αρκετές επιχειρήσεις να καταφεύγουν σε υπερωρίες ή ακόμη και να μειώνουν τη λειτουργία τους.
Μετακλήσεις και ξένο εργατικό δυναμικό
Η διαδικασία μετακλήσεων εργαζομένων από τρίτες χώρες, σύμφωνα με τον κ. Κανελλόπουλο, χαρακτηρίζεται από μεγάλες καθυστερήσεις που φτάνουν έως και τους έξι μήνες. Στην ειδική πλατφόρμα έχουν εγγραφεί περίπου 45.000 υποψήφιοι από 11 χώρες, μεταξύ των οποίων Βιετνάμ, Ινδία, Αίγυπτος, Νεπάλ, Φιλιππίνες, Μολδαβία, Ινδονησία και Γεωργία. Το ενδιαφέρον από τις επιχειρήσεις είναι έντονο, με περισσότερες από 4.000 να αναζητούν εργατικά χέρια μέσω του μηχανισμού αυτού.
Οι προοπτικές και η ανησυχία της αγοράς
Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του ΙΟΒΕ, μόνο στον κλάδο των κατασκευών θα χρειαστούν επιπλέον 26.000 εργαζόμενοι μέσα στην επόμενη διετία. Ήδη, εργατικό δυναμικό από την Ινδία καλείται να καλύψει τις αυξανόμενες ανάγκες τουριστικών επιχειρήσεων, επιβεβαιώνοντας τη στροφή στην εισαγωγή προσωπικού από το εξωτερικό.
Την ίδια στιγμή, η πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ), κα Λουκία Σαράντη, είχε χαρακτηρίσει από τον Φεβρουάριο του 2024 «τρομακτική» την κατάσταση. Όπως τόνισε, ακόμη και ώριμες επενδύσεις που στοχεύουν σε αύξηση παραγωγικότητας ή σε ψηφιακό μετασχηματισμό μένουν μετέωρες, καθώς οι επιχειρήσεις δεν βρίσκουν το κατάλληλο προσωπικό.
Η έλλειψη διαφοροποιείται ανάλογα με τον κλάδο, αλλά αφορά όλα τα επίπεδα εξειδίκευσης. Ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες περιοχές από τα μεγάλα αστικά κέντρα, το πρόβλημα είναι εντονότερο. Στη Θεσσαλονίκη, μάλιστα, η βιομηχανία αντιμετωπίζει αυξημένη δυσκολία στην ανεύρεση εξειδικευμένου προσωπικού, γεγονός που υπογραμμίζει την πολυπλοκότητα και την περιφερειακή διάσταση του προβλήματος.
