Τον τελευταίο καιρό βλέπω συνεχώς άρθρα, παρουσιάσεις και διαφημίσεις που προβάλλουν το AI ως εργαλείο για επαγγελματίες. Πλατφόρμες, automations, chatbots, content generators – όλα δείχνουν πώς το AI μπορεί να κάνει τον ασφαλιστικό διαμεσολαβητή πιο παραγωγικό, πιο αποτελεσματικό, πιο ανταγωνιστικό. Παράλληλα, βλέπω και μια πλημμύρα περιεχομένου για το πώς το AI θα αλλάξει εκατοντάδες επαγγέλματα, πώς θα εξαφανίσει ρόλους και θα δημιουργήσει νέους.
Αυτό που δεν βλέπω όμως, είναι κάτι που θεωρώ ακόμα πιο κρίσιμο: Δεν βλέπω να συζητιέται σχεδόν καθόλου το πώς το AI θα αλλάξει τον ίδιο τον πελάτη. Τι δύναμη θα του δώσει. Τι γνώση θα του προσφέρει. Πόσο καλύτερα προετοιμασμένος θα είναι στις επαφές του με τον επαγγελματία. Και τελικά, πώς αυτή ακριβώς η αλλαγή θα αναγκάσει και τον ίδιο τον Ασφαλιστικό Διαμεσολαβητή να αλλάξει τον τρόπο που λειτουργεί.
Η μεγαλύτερη αλλαγή που φέρνει το AI δεν είναι τεχνική. Είναι ψυχολογική. Ο πελάτης του σήμερα έχει ήδη πρόσβαση σε γενικές πληροφορίες. Ο πελάτης του αύριο, με την υποστήριξη εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης, θα έχει πρόσβαση σε συνοπτική, κατανοητή ανάλυση ασφαλιστικών προϊόντων, χωρίς “αστερίσκους” και περίπλοκους όρους. Θα μπορεί να βλέπει συγκρίσεις καλύψεων και τιμών ανάμεσα σε ασφαλιστικές εταιρείες, βάσει των δικών του πραγματικών αναγκών. Μέσα από chatbots και συμβουλευτικά εργαλεία θα καταλαβαίνει έννοιες όπως “απαλλαγή”, “αναλογικότητα” ή “unit-linked” με απλό, καθημερινό λόγο. Και το πιο σημαντικό: θα μπορεί να ζητά – και να λαμβάνει – δεύτερη γνώμη, χωρίς να χρειάζεται δεύτερο άνθρωπο.
Δεν μιλάμε για θεωρία. Μιλάμε για λειτουργίες που υπάρχουν ήδη, εξελίσσονται ταχύτατα και θα μπουν σύντομα σε κάθε smartphone.
Σε ένα περιβάλλον όπου ο πελάτης μπορεί να γνωρίζει τι σημαίνει κάθε ρήτρα στο ασφαλιστήριο, πώς διαφέρει το προϊόν της εταιρείας Α από της Β, πόσο πληρώνει ο ίδιος πελάτης σε άλλη χώρα για το ίδιο προϊόν, ή ποια προϊόντα έχουν ιστορικά τις περισσότερες αποζημιώσεις, τότε ο ρόλος του διαμεσολαβητή δεν μπορεί να βασίζεται πια στην ασυμμετρία πληροφορίας. Ο πελάτης θα ξέρει. Και η μεγαλύτερη απειλή για τον ασφαλιστή δεν είναι η αντικατάστασή του από το AI, αλλά η απώλεια αξιοπιστίας στα μάτια του πελάτη.
Σε αυτό το νέο περιβάλλον, ο Ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής δεν έχει την πολυτέλεια να μείνει “όπως ήταν”. Πρέπει να χρησιμοποιεί και ο ίδιος εργαλεία AI για να ενημερώνεται γρήγορα και σωστά, να συγκρίνει με διαφάνεια και ουσία ασφαλιστικά προϊόντα, προσφέροντας πραγματική συμβουλευτική αξία, να δημιουργεί περιεχόμενο που δείχνει γνώση, παρουσία, ανθρωπιά – όχι τεχνικό copy-paste. Και πάνω απ’ όλα, να επενδύσει στις ανθρώπινες σχέσεις και στην εμπιστοσύνη, γιατί η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να απαντά, αλλά δεν μπορεί να καταλάβει.
Δεν είναι το ChatGPT ή το Midjourney που θα πιέσουν τον ασφαλιστικό διαμεσολαβητή να εξελιχθεί. Είναι ο πελάτης του. Είναι το επίπεδο των προσδοκιών του. Είναι η σύγκριση με αυτόν που θα έχει ήδη αγκαλιάσει την αλλαγή και θα προσφέρει γρηγορότερα, καθαρότερα, απλούστερα την ίδια ή και καλύτερη πληροφόρηση.
Και τότε, δεν θα μιλάμε για τεχνολογική επιλογή. Θα μιλάμε για θέμα επιβίωσης…
Αναδημοσίευση απο το το Linkedin
