Με αφορμή το πρόσφατο άρθρο του κ. , που δημοσιεύθηκε στο nextdeal.gr με τίτλο «Εξετάσεις ΤτΕ Ιουνίου 2025: Αποδυναμώνεται η ασφαλιστική αγορά; Απέτυχε το 54%!», οφείλουμε να τοποθετηθούμε δημόσια – με σεβασμό μεν, αλλά και με σαφήνεια – απέναντι σε μία λογική που, όσο καλοπροαίρετη και αν είναι, παρερμηνεύει την πραγματικότητα και τη δυναμική του ασφαλιστικού κλάδου.
Η ασφαλιστική αγορά δεν αποδυναμώνεται όταν οι υποψήφιοι αποτυγχάνουν στις εξετάσεις πιστοποίησης της Τράπεζας της Ελλάδος. Αντιθέτως, ενδυναμώνεται. Και αυτό γιατί διατηρεί υψηλά standards εισόδου και διασφαλίζει ότι οι νέοι επαγγελματίες που θα δραστηριοποιηθούν στον χώρο διαθέτουν πράγματι τις ελάχιστες γνώσεις που απαιτεί η σύγχρονη αγορά.
Το να περνούν τις εξετάσεις όλοι – αρκεί να συμμετάσχουν – δεν είναι δείγμα υγείας για τον κλάδο. Το αντίθετο: θα ήταν ένδειξη χαμηλών απαιτήσεων και ποιοτικής έκπτωσης, σε έναν χώρο όπου οι ευθύνες απέναντι στον πολίτη και την αγορά είναι τεράστιες.
Ο αρθρογράφος του nextdeal.gr εστιάζει στο ποσοστό αποτυχίας και εγείρει ερωτήματα για το εκπαιδευτικό μοντέλο που επικρατεί. Ίσως, όμως, θα έπρεπε να στραφεί η προσοχή αλλού: στην ποιότητα και τη συνέπεια της προετοιμασίας των υποψηφίων. Δεν φταίνε απαραίτητα τα σεμινάρια ή τα κέντρα κατάρτισης – ιδίως όταν πολλά εξ αυτών λειτουργούν με διαφάνεια, επαγγελματισμό και επιτυχημένα αποτελέσματα. Το ζήτημα είναι αν οι υποψήφιοι αφιερώνουν τον απαιτούμενο χρόνο, αν αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα το εγχείρημα και αν συμμετέχουν ουσιαστικά στη διαδικασία μάθησης.
Σε κάθε περίπτωση, οι εξετάσεις της ΤτΕ δεν έχουν σκοπό να αποκλείσουν, αλλά να επιβεβαιώσουν την επάρκεια γνώσεων σε βασικά θέματα όπως η ασφαλιστική νομοθεσία, η διαχείριση κινδύνου, η δεοντολογία και τα προϊόντα ασφάλισης. Αν οι υποψήφιοι αδυνατούν να ανταποκριθούν, αυτό δεν αποδυναμώνει την αγορά – αλλά διαφυλάσσει την ποιότητά της.
Η ασφαλιστική αγορά σήμερα δεν φθίνει. Αντιθέτως, παρατηρείται έντονη κινητικότητα, αύξηση παραγωγής, επενδύσεις σε τεχνολογία, ενίσχυση της αξιοπιστίας του θεσμού. Αρκετοί νέοι άνθρωποι – όχι βέβαια όσοι θα έπρεπε – εισέρχονται στον κλάδο, καινοτόμες πρακτικές υιοθετούνται, οι καταναλωτές ενημερώνονται περισσότερο. Μία δύσκολη εξεταστική περίοδος δεν αναιρεί αυτή την πρόοδο.
Κλείνοντας, ας αντιστρέψουμε το ερώτημα: Αν οι εξετάσεις ήταν τόσο εύκολες ώστε να περνούν όλοι, θα ήταν αυτό δείγμα ότι «πάμε καλά»; Ή μήπως θα έπρεπε τότε να ανησυχούμε σοβαρά για την ποιότητα και την αξιοπιστία του επαγγέλματος;
Ο ασφαλιστικός κλάδος έχει ήδη αρκετές προκλήσεις μπροστά του. Το τελευταίο που χρειάζεται είναι να υποβαθμίσει τα φίλτρα εισόδου, στο όνομα μιας παραπλανητικής “αισιοδοξίας”.
