Έντονο προβληματισμό προκαλεσε η σημερινή αναφορά της ΑΑΔΕ, σύμφωνα με την οποία μεταξύ των περιπτώσεων μεγάλης φοροδιαφυγής περιλαμβάνεται και «ασφαλιστής» που δεν δήλωσε ποσό ύψους 500.000 ευρώ.

Το συγκεκριμένο στοιχείο, αν και εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο εντατικοποίησης των φορολογικών ελέγχων και ανάδειξης της παραβατικότητας στην ελληνική οικονομία, εγείρει σοβαρά ερωτήματα ως προς την ακρίβεια ή –τουλάχιστον– τη διατύπωσή του.

Ένα βασικό δεδομένο που δεν μπορεί να αγνοηθεί

Στην πράξη, η λειτουργία της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από υψηλό επίπεδο διαφάνειας ως προς τα εισοδήματα.

Οι προμήθειες των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών:

• καταβάλλονται αποκλειστικά από ασφαλιστικές εταιρείες
• καταγράφονται ηλεκτρονικά
• διαβιβάζονται απευθείας στην ΑΑΔΕ μέσω των σχετικών δηλώσεων

Με άλλα λόγια, το βασικό εισόδημα ενός επαγγελματία του κλάδου είναι πλήρως ανιχνεύσιμο και δηλωμένο στην πηγή. Αυτό καθιστά εξαιρετικά δύσκολο –αν όχι πρακτικά αδύνατο– να αποκρυβεί εισόδημα τέτοιου ύψους.

Τι μπορεί πραγματικά να συμβαίνει

Η αναφορά σε «ασφαλιστή» δημιουργεί εύλογη σύγχυση. Πιθανά σενάρια που θα μπορούσαν να εξηγήσουν την περίπτωση περιλαμβάνουν:

• Παράλληλη επαγγελματική δραστηριότητα: Το πρόσωπο να δραστηριοποιείται και σε άλλον κλάδο (π.χ. λογιστικές ή συμβουλευτικές υπηρεσίες), όπου ενδεχομένως προκύπτει η φοροδιαφυγή.
• Εσφαλμένη γενίκευση όρου: Η χρήση του όρου «ασφαλιστής» να γίνεται καταχρηστικά, χωρίς να αφορά καθαρά επαγγελματία ασφαλιστικής διαμεσολάβησης.
• Περίπτωση εκτός τυπικού πλαισίου αγοράς: Δηλαδή δραστηριότητα που δεν εντάσσεται στον θεσμικά οργανωμένο και ελεγχόμενο ασφαλιστικό μηχανισμό.

Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα που μεταφέρεται στο ευρύ κοινό είναι προβληματική, καθώς αφήνει να εννοηθεί ότι πρόκειται για συνηθισμένη πρακτική στον ασφαλιστικό χώρο – κάτι που απέχει από την πραγματικότητα.