Σημαντική αύξηση παρουσίασαν τα εργατικά ατυχήματα στην Ελλάδα το 2024, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, αναδεικνύοντας για ακόμη μία φορά τη σημασία της πρόληψης και της ασφάλειας στους χώρους εργασίας. Παράλληλα, τα δεδομένα δημιουργούν ένα ευρύτερο πεδίο συζήτησης γύρω από τη διαχείριση του ανθρώπινου κινδύνου στις επιχειρήσεις και τον συμπληρωματικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η ιδιωτική ασφάλιση.
Σύμφωνα με την Έρευνα Εργατικών Ατυχημάτων της ΕΛΣΤΑΤ, το 2024 καταγράφηκαν συνολικά 5.496 εργατικά ατυχήματα, έναντι 4.870 το 2023, σημειώνοντας αύξηση 12,9% σε ετήσια βάση. Από το σύνολο των περιστατικών, τα 3.625 αφορούσαν άνδρες και τα 1.871 γυναίκες.
Την ίδια στιγμή, τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα παρουσίασαν μείωση. Το 2024 ανήλθαν σε 66, έναντι 74 το 2023. Από τα 66 θανατηφόρα περιστατικά, τα 62 αφορούσαν άνδρες και τα 4 γυναίκες.
Οι ηλικίες και οι Περιφέρειες με τα περισσότερα ατυχήματα
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ηλικιακή κατανομή των εργατικών ατυχημάτων. Τα περισσότερα περιστατικά το 2024 σημειώθηκαν στην ηλικιακή ομάδα 50-54 ετών, με 853 ατυχήματα, ενώ ακολούθησε η ομάδα 45-49 ετών, με 810 περιστατικά.
Σημαντική είναι και η αύξηση που καταγράφεται στους εργαζομένους ηλικίας 65 ετών και άνω. Στη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα τα ατυχήματα αυξήθηκαν από 61 το 2023 σε 112 το 2024, παρουσιάζοντας μεταβολή 83,6%.
Σε γεωγραφικό επίπεδο, τα περισσότερα εργατικά ατυχήματα καταγράφηκαν στην Αττική, με 1.389 περιστατικά, και στην Κεντρική Μακεδονία, με 1.335. Ακολούθησε η Κρήτη με 488 ατυχήματα.
Η Κεντρική Μακεδονία παρουσιάζει μάλιστα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς τα καταγεγραμμένα εργατικά ατυχήματα αυξήθηκαν κατά 32% σε σχέση με το 2023. Μεγαλύτερες ποσοστιαίες αυξήσεις σημειώθηκαν στο Βόρειο Αιγαίο, κατά 53,5%, και στην Ήπειρο, κατά 39,5%.
Ποιοι κλάδοι εμφανίζουν τη μεγαλύτερη συχνότητα
Σε επίπεδο οικονομικής δραστηριότητας, το μεγαλύτερο πλήθος εργατικών ατυχημάτων καταγράφηκε στον κλάδο του χονδρικού και λιανικού εμπορίου και της επισκευής μηχανοκίνητων οχημάτων, με 1.459 περιστατικά, τα οποία αντιστοιχούν στο 26,5% του συνόλου.
Ακολουθεί η μεταποίηση με 1.223 ατυχήματα και ποσοστό 22,3%, ενώ στον κλάδο των υπηρεσιών καταλύματος και εστίασης καταγράφηκαν 718 περιστατικά.
Η εικόνα διαφοροποιείται όταν εξετάζονται αποκλειστικά τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα. Οι κατασκευές βρίσκονται στην πρώτη θέση με 17 θανατηφόρα περιστατικά, αντιπροσωπεύοντας το 25,8% του συνόλου. Ακολουθούν οι δραστηριότητες καταλύματος και εστίασης με 12 θανάτους, η μεταποίηση με 11 και οι μεταφορές και η αποθήκευση με 7.
Σε επίπεδο επαγγελμάτων, ιδιαίτερα υψηλή συγκέντρωση ατυχημάτων παρατηρείται στους ανειδίκευτους εργάτες, χειρώνακτες και μικροεπαγγελματίες, όπου καταγράφηκαν 2.245 περιστατικά, δηλαδή το 40,8% του συνόλου. Η ίδια κατηγορία συγκέντρωσε και 29 από τα 66 θανατηφόρα ατυχήματα του έτους.
Κατάγματα και τραύματα κυριαρχούν στους τραυματισμούς
Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποτυπώνουν επίσης τη σοβαρότητα των συνεπειών που μπορεί να έχει ένα εργατικό ατύχημα.
Από τα 5.496 περιστατικά του 2024:
- 2.334 αφορούσαν τραύματα και επιφανειακές κακώσεις,
- 2.015 αφορούσαν κατάγματα,
- 727 αφορούσαν εξαρθρήματα και διαστρέμματα,
- 138 περιστατικά αφορούσαν ακρωτηριασμούς ή απώλεια μέλους του σώματος.
Τα συχνότερα σημεία τραυματισμού ήταν ο καρπός και τα δάχτυλα, με 1.448 περιστατικά, η ποδοκνημική άρθρωση με 646 και ο άκρος πους με 595.
Όσον αφορά τον τρόπο πρόκλησης των ατυχημάτων, σχεδόν τα μισά περιστατικά –2.597 ή 47,3%– σχετίζονταν με οριζόντια ή κατακόρυφη πρόσκρουση σε σταθερό αντικείμενο ενώ το θύμα βρισκόταν σε κίνηση. Άλλα 1.026 περιστατικά προήλθαν από πλήγμα ή σύγκρουση με κινούμενο αντικείμενο.
Η ιδιωτική ασφάλιση ως μέρος της διαχείρισης του κινδύνου
Η έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ δεν εξετάζει την ύπαρξη ή μη ιδιωτικής ασφαλιστικής κάλυψης των εργαζομένων ούτε τις αποζημιώσεις που καταβάλλονται από ασφαλιστικές επιχειρήσεις. Ωστόσο, τα στοιχεία της αναδεικνύουν ένα ζήτημα με άμεσο ενδιαφέρον για την ασφαλιστική αγορά: τη διαχείριση του κινδύνου που συνδέεται με το ανθρώπινο δυναμικό μιας επιχείρησης.
Καλύψεις όπως η αστική ευθύνη εργοδότη, τα ομαδικά ασφαλιστήρια προσωπικού και τα προγράμματα προσωπικών ατυχημάτων μπορούν, ανάλογα με τους όρους κάθε συμβολαίου, να λειτουργήσουν συμπληρωματικά στο συνολικό πλαίσιο προστασίας εργαζομένων και επιχειρήσεων.
Η αξία της ασφάλισης γίνεται ακόμη πιο εμφανής σε περιπτώσεις σοβαρού τραυματισμού, μόνιμης ανικανότητας ή θανάτου, όπου οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις μπορεί να είναι σημαντικές τόσο για τον εργαζόμενο και την οικογένειά του όσο και για την ίδια την επιχείρηση.
Παράλληλα, για τις επιχειρήσεις η συστηματική αξιολόγηση των επαγγελματικών κινδύνων δεν περιορίζεται στην αγορά ενός ασφαλιστηρίου. Η πρόληψη, η εφαρμογή μέτρων υγείας και ασφάλειας, η εκπαίδευση του προσωπικού και η κατάλληλη ασφαλιστική κάλυψη αποτελούν διαφορετικά αλλά αλληλοσυμπληρούμενα επίπεδα ενός ολοκληρωμένου μοντέλου risk management.
Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, με την αύξηση των εργατικών ατυχημάτων κατά 12,9% μέσα σε έναν χρόνο, δείχνουν ότι ο συγκεκριμένος κίνδυνος παραμένει ιδιαίτερα σημαντικός. Για τον ασφαλιστικό διαμεσολαβητή, η εικόνα αυτή δημιουργεί παράλληλα την ανάγκη ουσιαστικότερης συζήτησης με τις επιχειρήσεις γύρω από την πραγματική τους έκθεση σε κινδύνους που αφορούν το προσωπικό τους και την επάρκεια των ασφαλιστικών τους καλύψεων
