Σύμφωνα με την Έκθεση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας της Τράπεζας της Ελλάδος (Οκτώβριος 2025), ο ασφαλιστικός κλάδος στην Ελλάδα διατηρεί τη σταθερότητά του, παρουσιάζοντας ωστόσο ενδείξεις υψηλής συγκέντρωσης και διαφοροποίησης ως προς τα είδη κινδύνων που αναλαμβάνουν οι επιχειρήσεις του.
Η έκθεση καταγράφει ότι στην ελληνική ασφαλιστική αγορά δραστηριοποιούνται 34 εταιρείες, εκ των οποίων 31 εποπτεύονται πλήρως με βάση το καθεστώς Φερεγγυότητας II. Οι υπόλοιπες τρεις εξαιρούνται εν μέρει λόγω μεγέθους. Από αυτές, 11 εταιρείες ανήκουν σε ομίλους με έδρα στο εξωτερικό, ενώ πέντε υπάγονται σε ελληνικούς ομίλους. Παράλληλα, οκτώ ελληνικές ασφαλιστικές δραστηριοποιούνται σε άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε. μέσω ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
Η συγκέντρωση της αγοράς παραμένει υψηλή: οι πέντε μεγαλύτερες εταιρείες ζωής ή μικτής δραστηριότητας κατέχουν το 87 % της αγοράς σε τεχνικές προβλέψεις, ενώ οι πέντε μεγαλύτερες στις ασφαλίσεις κατά ζημιών συγκεντρώνουν 61 % των ακαθάριστων εγγεγραμμένων ασφαλίστρων. Η παραγωγή ασφαλίστρων ζωής στο πρώτο εξάμηνο του 2025 διαμορφώθηκε στα 1,4 δισ. ευρώ, μειωμένη κατά 4 % σε σχέση με πέρυσι, εκ των οποίων 0,6 δισ. ευρώ (45 %) αφορούν συμβόλαια συνδεδεμένα με επενδύσεις.
Σε επίπεδο κινδύνων, η Έκθεση επισημαίνει ότι:
Για τις επιχειρήσεις ζωής, ο κίνδυνος αγοράς αντιστοιχεί στο 90,3 % του συνολικού κινδύνου, με τον ασφαλιστικό κίνδυνο να ακολουθεί (10,6 %).
Για τις επιχειρήσεις κατά ζημιών, ο ασφαλιστικός κίνδυνος αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα (63 %), ενώ ο κίνδυνος αγοράς συμμετέχει κατά 47,5 % στο προφίλ κινδύνου τους.
Ο λειτουργικός κίνδυνος και ο κίνδυνος αθέτησης αντισυμβαλλομένου παραμένουν χαμηλοί και σταθεροί.
Επιπλέον, η Τράπεζα της Ελλάδος σημειώνει ότι 186 ασφαλιστικές εταιρείες της Ε.Ε. δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα μέσω υποκαταστημάτων ή ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, με συνολική παραγωγή 1,5 δισ. ευρώ ασφαλίστρων, ποσό που αντιστοιχεί στο περίπου 22 % της ελληνικής αγοράς.
Συνολικά, η έκθεση αποτυπώνει μια αγορά σταθερή, με επαρκή κεφαλαιακή επάρκεια και υψηλό βαθμό συμμόρφωσης με το Solvency II, αλλά με έντονη συγκέντρωση και διαφοροποίηση κινδύνων μεταξύ των επιμέρους εταιρειών.
