Παρά τη συνεχιζόμενη πτωτική πορεία της ανεργίας στην Ελλάδα, η οποία τον Ιανουάριο του 2025 διαμορφώθηκε στο 8,7% σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο ασφαλιστικός κλάδος εξακολουθεί να αντιμετωπίζει μια σημαντική πρόκληση: την αδυναμία κάλυψης των πολλών διαθέσιμων θέσεων εργασίας. Μία απλή περιήγηση στις αγγελίες εργασίας που αναρτήθηκαν το Φεβρουάριο και τον Μάρτιο στην ειδική ενότητα του insuranceforum.gr επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές – δεκάδες αγγελίες από ασφαλιστικές εταιρείες, πρακτορεία, μεσιτικά γραφεία και call centers παραμένουν ενεργές για εβδομάδες, χωρίς οι εργοδότες να μπορούν να εντοπίσουν υποψηφίους με το κατάλληλο προφίλ.
Η κατάσταση αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα: πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσες ανοιχτές θέσεις και ταυτόχρονα να δυσκολεύονται οι εταιρείες να προσλάβουν; Πού οφείλεται αυτό το «παράδοξο»;
Έλλειψη υποψηφίων με τις κατάλληλες δεξιότητες
Η απάντηση φαίνεται να βρίσκεται σε μια σειρά διαρθρωτικών προβλημάτων της αγοράς εργασίας. Πρώτα απ’ όλα, παρατηρείται αναντιστοιχία μεταξύ των προσόντων των διαθέσιμων υποψηφίων και των απαιτήσεων των εργοδοτών. Ο ασφαλιστικός κλάδος, παρά την πρόοδό του στον τομέα του digital transformation, εξακολουθεί να απαιτεί εξειδίκευση, κατανόηση των ασφαλιστικών προϊόντων, ικανότητα διαχείρισης πελατών, επικοινωνιακές δεξιότητες αλλά και γνώση κανονιστικού πλαισίου – ένα σύνολο προσόντων που δεν συναντάται συχνά σε νέους ή ανεκπαίδευτους εργαζομένους.
Ανταγωνισμός από άλλους τομείς και μετακίνηση του ανθρώπινου δυναμικού
Ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας είναι η ελκυστικότητα άλλων κλάδων της οικονομίας. Η ενίσχυση του τουρισμού, η ανάπτυξη των logistics, η επανεκκίνηση των κατασκευών και οι θέσεις εργασίας στον κλάδο της τεχνολογίας έχουν απορροφήσει μεγάλο μέρος του διαθέσιμου δυναμικού. Ο ασφαλιστικός κλάδος, που παραδοσιακά δεν θεωρείται «ελκυστικός» για τους νέους, φαίνεται να χάνει το στοίχημα της προσέλκυσης ταλέντου, ιδιαίτερα σε περιβάλλον χαμηλής ανεργίας, όπου οι επιλογές είναι περισσότερες και οι απαιτήσεις των εργαζομένων ανεβαίνουν.
Η γενιά που αλλάζει: Προτεραιότητες και νοοτροπίες
Δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί και η αλλαγή νοοτροπίας των νέων επαγγελματιών. Οι εργαζόμενοι της γενιάς Z αναζητούν περιβάλλοντα εργασίας που προσφέρουν ευελιξία, ουσιαστική εξέλιξη και ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Η ασφαλιστική διαμεσολάβηση, με τις συχνές απαιτήσεις για επιτόπια παρουσία, πίεση για πωλήσεις και στόχους, συχνά δυσκολεύεται να ανταποκριθεί σε αυτές τις προσδοκίες, ειδικά όταν δεν συνοδεύονται από ελκυστικά πακέτα αποδοχών και κινήτρων.
Τι μπορούν να κάνουν οι εταιρείες
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η απάντηση των εταιρειών δεν μπορεί να είναι άλλη από τη στρατηγική επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό. Η ουσιαστική συνεργασία με εκπαιδευτικούς φορείς, η δημιουργία δομημένων προγραμμάτων κατάρτισης και mentoring, καθώς και η προσαρμογή των όρων απασχόλησης στα νέα δεδομένα της εποχής, είναι πλέον επιτακτικές ενέργειες. Παράλληλα, η προβολή του κλάδου ως χώρου προοπτικής, κοινωνικής συνεισφοράς και επαγγελματικής εξέλιξης θα μπορούσε να αποτελέσει καταλύτη στην προσέλκυση νέου αίματος.
Η μεγάλη εικόνα είναι ξεκάθαρη: η ασφαλιστική αγορά διαθέτει ευκαιρίες, αλλά χρειάζεται νέα προσέγγιση. Αν ο κλάδος επιθυμεί να ανανεώσει το ανθρώπινο δυναμικό του και να προετοιμαστεί για τις προκλήσεις της επόμενης δεκαετίας, τότε πρέπει να δράσει άμεσα και στοχευμένα.
