Νέο κύμα αναπροσαρμογών στα ασφάλιστρα ιδιωτικής ασφάλισης υγείας βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, με χιλιάδες ασφαλισμένους –ιδιαίτερα όσους διαθέτουν μακροχρόνια ή ισόβια συμβόλαια– να βλέπουν το κόστος διατήρησης της κάλυψής τους να αυξάνεται για ακόμη μία χρονιά.
Οι αυξήσεις που εφαρμόζονται στην αγορά κινούνται σε αρκετές περιπτώσεις μεταξύ 4% και 9%, ενώ σε ορισμένα συμβόλαια ξεπερνούν το 10%, δημιουργώντας έντονο προβληματισμό σε ασφαλισμένους που βρίσκονται σε μεγαλύτερες ηλικίες και έχουν περιορισμένες εναλλακτικές επιλογές μετακίνησης σε νέο πρόγραμμα.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς παραμένει σε εκκρεμότητα η εφαρμογή του Ετήσιου Δείκτη Αναπροσαρμογής Ασφαλίστρων Υγείας, ενός μηχανισμού που είχε εξαγγελθεί ώστε να δημιουργηθεί ένα περισσότερο διαφανές και αντικειμενικό πλαίσιο στις ετήσιες αναπροσαρμογές των ασφαλίστρων.
Οι αυξήσεις και η αβεβαιότητα της αγοράς
Παρά τις εξαγγελίες για έναν ενιαίο δείκτη που θα καθορίζεται από την ΕΛΣΤΑΤ, μέχρι σήμερα η αγορά λειτουργεί χωρίς έναν κοινό «οδηγό» αναπροσαρμογών. Ως αποτέλεσμα, κάθε ασφαλιστική εταιρεία εφαρμόζει διαφορετική πολιτική, αξιοποιώντας τα δικά της αναλογιστικά και απολογιστικά δεδομένα σχετικά με την εξέλιξη του κόστους υγείας.
Έτσι, άλλες εταιρείες προχωρούν σε αναπροσαρμογές στην αρχή κάθε έτους, ενώ άλλες επιλέγουν την περίοδο του καλοκαιριού ή του φθινοπώρου, με αποτέλεσμα πολλοί ασφαλισμένοι να βρίσκονται αντιμέτωποι με αιφνιδιαστικές αυξήσεις.
Ιδιαίτερα επιβαρυμένη εμφανίζεται η κατηγορία των ασφαλισμένων μεγαλύτερης ηλικίας, καθώς η μετάβαση σε νέα ηλικιακή κλίμακα μπορεί να προκαλέσει σημαντική επιβάρυνση στο ασφάλιστρο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η συμπλήρωση συγκεκριμένων ηλικιακών ορίων οδηγεί σε πολύ υψηλότερες αναπροσαρμογές, γεγονός που προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια στους κατόχους παλαιών συμβολαίων.
Γιατί οι ασφαλιστικές υποστηρίζουν ότι οι αυξήσεις είναι αναγκαίες
Από την πλευρά τους, οι ασφαλιστικές εταιρείες επιμένουν ότι οι αυξήσεις δεν αποτελούν επιλογή, αλλά αναγκαιότητα που απορρέει από τη διαρκή άνοδο του κόστους των υπηρεσιών υγείας.
Οι δαπάνες για νοσηλείες, διαγνωστικές εξετάσεις, ιατρικές πράξεις και ιδιωτικά θεραπευτήρια έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ενώ η γήρανση του χαρτοφυλακίου επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τα αποτελέσματα των εταιρειών.
Ενδεικτικό της πίεσης που δέχεται ο κλάδος είναι το γεγονός ότι οι αποζημιώσεις υγείας παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, με αρκετές εταιρείες να υποστηρίζουν ότι το συνολικό κόστος –αν συνυπολογιστούν αποζημιώσεις, λειτουργικά έξοδα και προμήθειες– ξεπερνά τα έσοδα από τα ασφάλιστρα.
Το επιχείρημα αυτό χρησιμοποιείται συχνά από την αγορά για να τεκμηριώσει ότι ο κλάδος της ιδιωτικής ασφάλισης υγείας λειτουργεί υπό αυξημένες οικονομικές πιέσεις, ιδιαίτερα στα παλαιά ισόβια συμβόλαια.
Ο φαύλος κύκλος της ιδιωτικής ασφάλισης υγείας
Την ίδια στιγμή, η αγορά δείχνει να κινείται σε έναν δύσκολο κύκλο. Η είσοδος νέων ασφαλισμένων δεν αυξάνεται με τον επιθυμητό ρυθμό, ενώ οι ήδη ασφαλισμένοι μεγαλώνουν ηλικιακά και παρουσιάζουν μεγαλύτερη χρήση υπηρεσιών υγείας.
Αυτό οδηγεί σε υψηλότερες αποζημιώσεις, οι οποίες με τη σειρά τους πιέζουν προς τα πάνω τα ασφάλιστρα, καθιστώντας δυσκολότερη την προσέλκυση νέων πελατών – ειδικά σε μία περίοδο όπου οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί δοκιμάζονται από την ακρίβεια, το στεγαστικό κόστος και τη συνολική αύξηση του κόστους ζωής.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ενεργοποίηση του δείκτη αναπροσαρμογής από την ΕΛΣΤΑΤ αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από όλες τις πλευρές της αγοράς, καθώς θα μπορούσε να συμβάλει στη δημιουργία μεγαλύτερης διαφάνειας, προβλεψιμότητας και εμπιστοσύνης στις αναπροσαρμογές των ασφαλίστρων υγείας.
