Η αλήθεια είναι ότι η τάση δεν είναι καινούργια. Η Ford ήταν από τις πρώτες που τόλμησαν την αλλαγή το 2006 και μέσα σε δύο χρόνια το σύστημα χωρίς τάπα είχε περάσει σε αρκετά από τα μοντέλα της. Από εκεί και πέρα, η ιδέα υιοθετήθηκε από σχεδόν όλες τις μάρκες, ειδικά σε premium μοντέλα, όπου στόχος είναι η απλοποίηση των εξαρτημάτων και η ενίσχυση της ασφάλειας.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και άλλες «εξαφανίσεις» εξοπλισμού που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια, όπως η ρεζέρβα ή η παραδοσιακή βέργα λαδιού. Μέρος μιας στρατηγικής που, σύμφωνα με τους κατασκευαστές, μειώνει βάρος, απλοποιεί τη συντήρηση και περιορίζει το κόστος παραγωγής χωρίς να επηρεάζει πραγματικά την εμπειρία οδήγησης.

Η μετάβαση στα συστήματα χωρίς τάπα (capless) δεν δημιουργεί πρόβλημα στον χρήστη. Αντίθετα, προσφέρει ορισμένα πλεονεκτήματα. Πρώτον, δυσκολεύει την κλοπή ή τη δολιοφθορά καυσίμου, κάτι που εξακολουθεί να απασχολεί τόσο εταιρείες όσο και οδηγούς. Η πρόσβαση στο ντεπόζιτο είναι αρκετά πιο δύσκολη ώστε να αποτρέπεται η αφαίρεση καυσίμου, όταν οι παλιές αφαιρούμενες τάπες δεν πρόσφεραν ουσιαστικά καμία προστασία.

Παράλληλα, το σύστημα αποδεικνύεται πιο βολικό στην καθημερινότητα. Ο οδηγός δεν έχει να ξεβιδώσει ή να βιδώσει κάτι, κάνει τον ανεφοδιασμό γρηγορότερο και μειώνει τον κίνδυνο να διαφύγουν ατμοί καυσίμου την ώρα του γεμίσματος. Πρόκειται για ένα μικρό αλλά ουσιαστικό κέρδος στην ασφάλεια, ενώ περιορίζεται και το ενδεχόμενο να ξεχάσεις την τάπα στο βενζινάδικο, κάτι που έχει συμβεί σε πολύ κόσμο.

Επιπλέον, το σύστημα έχει σχεδιαστεί ώστε να είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό στον χρόνο και στη διάβρωση. Αν και δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη συντήρηση, απαιτεί περιοδικό έλεγχο για να διασφαλίζεται ότι ο μηχανισμός σφράγισης λειτουργεί σωστά. Αν εντοπιστεί φθορά ή δυσλειτουργία, η επισκευή πρέπει να γίνει άμεσα για να μην υπάρξουν προβλήματα με διαρροές ή με την πίεση του συστήματος καυσίμου.

Πηγή: carandmotor.gr