Συνάδελφοι,

Ο CEO Κύριος Μαζαράκης μας δήλωσε χθες στην παρουσίασή του στο προσωπικό, πως μπορεί και προβλέπει το μέλλον! Μας διαμήνυσε σε μια άκρως επικοινωνιακή και προσωπική ομιλία πως θα καταστήσει την Εθνική Ασφαλιστική, την «Εθνική Ομάδα των ασφαλιστικών εταιρειών». Μας είπε πως όλοι χωρούν στο εγχείρημα του, φτάνει να είναι σε θέση να ακολουθήσουν τους ρυθμούς του. Επικαλέστηκε τον εθνικό χαρακτήρα της εταιρείας μας, σε μια προσπάθεια του, να αναδείξει την ελληνικότητα της ,την ιστορία της και τους υψηλούς συμβολισμούς της.

Ελπίζουμε ότι θα στηριχτεί για τα παραπάνω στους Εθνικάριους, αν και οι πρώτες επιλογές του δεν μας αφήνουν μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας.

Πώς όμως διαμορφώθηκε η ελληνικότητα αυτής της εταιρείας με τον υψηλό εθνικό συμβολισμό; Η Εθνική Ασφαλιστική συμβάδισε με την σύγχρονη ελληνική ιστορία όταν:

Η μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης το 1917, βρίσκει την Εθνική να καλύπτει ζημίες δύο εκατομμυρίων οκτακοσίων χιλιάδων δραχμών, ενώ το ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες που της αναλογούσε, ήταν σχεδόν το ισόποσο του μετοχικού της κεφαλαίου.

Το 1922 το υποκατάστημα της εταιρίας στην Σμύρνη, θα καταβάλει πάνω από οκτώ εκατομμύρια δραχμές στους ασφαλισμένους πρωταγωνιστές της τραγωδίας της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Το κτίριο της εταιρείας μας το 1938, διέθετε δύο υπόγειους χώρους, προορισμένους για αντιαεροπορικά καταφύγια, για τους υπαλλήλους της Εταιρίας, σε περίπτωση πολέμου.

Το 1940 η έκθεση του Διοικητικού Συμβουλίου σηματοδοτεί την απαρχή μιας θλιβερής για την Ελλάδα πενταετίας:

«Η εταιρία ημών, συνεπής προς τας παραδόσεις αυτής, ουδόλως υστέρησε εις την εκπλήρωσιν τού προς την πατρίδα καθήκοντος, συμβάλλουσα δια γενναίας εισφοράς εις ενίσχυσιν του εθνικού αγώνος».

Το 1941 η Kommandatur της ναζιστικής κατοχής, θα μετατρέψει τα υπόγειά της εταιρείας σε φυλακές των αγωνιστών της αντίστασης και τόπο βασανιστηρίων συμπατριωτών μας. Το υπόγειο που αξιοποίηθηκε σαν χώρος μαρτυρίου θυσίας των Ελλήνων απλά δωρίσθηκε στον Δήμο και το Υπουργείο Πολιτισμού, αντί της ανάδειξής του από την Εταιρία

Το καλοκαίρι του 1942, ο τότε Γενικός Διευθυντής Λυκούργος Κανάρης θα οργανώσει συσσίτιο για τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Εξασφαλίζει έτσι μία μερίδα όσπρια την ημέρα για 120 στόματα και παράλληλα η Εθνική Ασφαλιστική βοηθάει, με όσα μέσα διαθέτει, στην επιβίωση των εξαθλιωμένων από την πείνα κατοίκων της πρωτεύουσας.

Τα παραπάνω αλλά και πολλά άλλα αποδεικνύουν ιστορικά την προσφορά της Εταιρίας στην πατρίδα και τους ανθρώπους της.

Μέχρι χθες, ο τρόπος και η κουλτούρα λειτουργίας της, εξασφάλιζε αφενός εργασιακή ειρήνη μεταξύ εργαζομένων και εργοδοσίας και αφετέρου οικονομική εξέλιξη για την Εταιρία, και αξιοπρεπείς αμοιβές για τους εργαζόμενους, συμβάλλοντας ταυτόχρονα στον Εθνικό πλούτο της Χώρας. Πιο πολύ όμως εξασφάλιζε εργασιακή ασφάλεια για το προσωπικό της.

Σήμερα ο η CVC Fund και ο κύριος Μαζαράκης ξεπουλά το κτίριο της εταιρείας μας, προκειμένου να του βγουν τα νούμερα. Επιμένουμε πως τα νούμερα δεν βγαίνουν εξαιτίας των παχυλών bonus των στελεχών του, των υπέρογκων αμοιβών της διοικητικής ομάδας που ηγείται και των άστοχων συμβάσεων εκατομμυρίων με εξωτερικούς συνεργάτες – συμβούλους που επιλέγονται. Κάναμε μια απλή ερώτηση προς τον κ. Μαζαράκη χωρίς δυστυχώς απάντηση: Πόσο κόστισε η νέα οργανωτική δομή σαν αμοιβή του συμβούλου που την εισηγήθηκε;

Σήμερα ο κύριος Μαζαράκης υιοθετεί μια σειρά αλλαγών που κατακερματίζουν τις εργασιακές μας σχέσεις, τις συνθήκες εργασίας και την εργασιακή μας πρόοδο, εφαρμόζοντας κατά κεραία τις αντιλήψεις της κας Τόμπρου. Βέβαια δεν μπορούμε να μην του αναγνωρίσουμε σαν ιδιαίτερα θετική κίνηση την επιλογή της εθελουσίας εξόδου αντί των απολύσεων που σχεδίασαν ο κος Gauci με την καθοδήγηση της κας Τόμπρου.

Γιατί επιλέγονται για πρόσληψη σε κορυφαίες θέσεις μόνο τα στελέχη της πρώην MetLife; Γιατί δεν εμπιστεύεται το προσωπικό της Εταιρίας που ηγείται;

Δεν εκτιμούμε πως η Εθνική Ασφαλιστική μπορεί και πρέπει να γίνει MetLife.

Θεωρεί, πως η ομολογουμένως αναγκαία τεχνολογική αναβάθμιση της εταιρείας μας, θα του επιτρέψει να παρέχει στην ελληνική αγορά ποιοτικές και σύγχρονες ασφαλιστικές υπηρεσίες. Και αυτό είναι σωστό αρκεί να χρησιμοποιηθεί πρωτίστως το έμπειρο προσωπικό της Εταιρίας και όχι εισαγόμενοι «σερίφηδες» της Άγριας Δύσης.

Δείχνει να θεωρεί πως η εκπαίδευση του προσωπικού, φτάνει μέχρι του ύψους της διαχείρισης του κάθε manager με τον «αδύναμο» υπάλληλο. Ποιος όμως θα μας προστατεύσει από αυτούς που έχουν επιλεγεί για προστάτες;

Θα θέλαμε τέλος να του υπενθυμίσουμε πως για την ύπαρξη του στοιχείου της ελληνικότητας προϋπόθεση είναι να υπάρχει ελληνισμός.

«Να ζεις ελεύθερος σε μια ελεύθερη Πολιτεία, χωρίς ούτε να κυριαρχείς αυθαίρετα, ούτε να κυριαρχείσαι και η πράξη σου να είναι ανώτατη κατ’ αρετή και φρόνηση». Γι’ αυτό κάθε Πολιτεία πρέπει να είναι Πολιτεία κοινωνική, Πολιτεία δικαίου, ώστε να καταστεί Πολιτεία Πολιτισμού. Υπό αυτή την έννοια η πολιτεία Πολιτισμού κατακτιέται, όταν στο κέντρο της μπαίνει ο Άνθρωπος. Ρόλος της Πολιτείας είναι να καθιστά τον Άνθρωπο ως δημιουργό έργων Πολιτισμού.» Βάσει των παραπάνω η Πολιτεία οφείλει να προβαίνει σε όλες εκείνες τις ρυθμίσεις που θα εκπληρώνουν το παραπάνω σκοπό. Κατά τον Πλάτωνα, οι λόγοι της κακής διακυβέρνησης και των συμφορών της Πολιτείας, οφείλονται στη φιλοσοφική απαιδευσιά των κυβερνώντων και απαιτεί από τους μελλοντικούς κυβερνήτες να διαθέτουν επαρκή γνώση της εργασίας, που καλούνται να διεκπεραιώσουν.

Μεταφέρετέ το αυτό σε επίπεδο Εταιρίας.

Άραγε, ο κάθε ένας από εμάς μπορεί πια να αναγνωρίσει τον εαυτό του μέσα στην «νέα» Εταιρεία;

Συναδελφικά,

Η Σ.Ε.