Για χρόνια τα hashtags θεωρούνταν το «μαγικό κλειδί» για να κερδίσει κάποιος ορατότητα στα social media. Από το #growthhacking μέχρι το #success, agencies και self-proclaimed “γκουρού” τα γέμιζαν κάτω από κάθε post, σαν να ήταν ακόμα 2015. Όμως οι εποχές άλλαξαν – και τα hashtags πλέον μοιάζουν περισσότερο με απολιθώματα, παρά με εργαλεία στρατηγικής.

Οι ίδιες οι πλατφόρμες έχουν γυρίσει σελίδα. Ο αλγόριθμος σήμερα καταλαβαίνει το κείμενο, αναλύει τον ήχο και το βίντεο, «διαβάζει» τι σε κάνει να σταματήσεις, να πατήσεις save ή να στείλεις σε DM. Το Instagram ξεκαθάρισε ότι προτεραιότητα έχουν τα shares και όχι τα hashtags. Το TikTok εστιάζει στα keywords, μιας και οι αναζητήσεις γίνονται με ερωτήσεις. Το LinkedIn δίνει βαρύτητα σε topics και λέξεις-κλειδιά, ενώ ο Musk χαρακτήρισε τα hashtags “aesthetic nightmare” και τα έκοψε από τα ads στο Χ.

Η ουσία είναι σαφής: το δυνατό περιεχόμενο δεν χρειάζεται hashtags για να σταθεί. Τα hashtags θυμίζουν περισσότερο «δεκανίκια» για αδύναμα κείμενα, όπως οι άβολες παύσεις που γεμίζονται με «εεε». Προσφέρουν την ψευδαίσθηση ότι σε βρίσκουν περισσότεροι, όταν στην πραγματικότητα απευθύνονται μόνο στον… δημιουργό τους.

Το αύριο του content marketing θα βασίζεται σε ουσία, εμπειρίες και στρατηγική λέξεων-κλειδιών. Οι πλατφόρμες ήδη δοκιμάζουν τα δικά τους, αόρατα metadata. Δεν θα χρειάζεται τίποτα να φαίνεται. Κι όποιος συνεχίζει να κολλάει #thoughtleader σε κάθε ανάρτηση, θα μοιάζει με εκείνον που γράφει «Φαξ» στην υπογραφή του email.

Τα hashtags ανήκαν σε μια εποχή που μετρούσαμε likes και ψάχναμε growth hacks. Σήμερα, το μέλλον χτίζεται πάνω σε περιεχόμενο που αξίζει να κοινοποιηθεί – όχι σε ψευδοσύμβολα.