Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφαλιστική αγορά και τη διαχείριση ζημιών από τροχαία ατυχήματα παρουσιάζει δικαστική απόφαση που αφορά ατύχημα στην Ελλάδα με εμπλεκόμενο όχημα ασφαλισμένο σε αλλοδαπή ασφαλιστική εταιρεία με έδρα τη Ρουμανία, η οποία τελούσε υπό καθεστώς ασφαλιστικής εκκαθάρισης.
Σύμφωνα με την υπόθεση, το ζημιογόνο όχημα ήταν ασφαλισμένο σε ρουμανική ασφαλιστική εταιρεία, η οποία είχε τεθεί σε εκκαθάριση με απόφαση του αρμόδιου δικαστηρίου του Βουκουρεστίου. Το κρίσιμο νομικό ζήτημα που τέθηκε ήταν εάν η εκκρεμής ασφαλιστική εκκαθάριση της αλλοδαπής εταιρείας μπορούσε να οδηγήσει σε αναστολή ή απαράδεκτο της συζήτησης της αγωγής ενώπιον του ελληνικού δικαστηρίου.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η υπόθεση μπορούσε να συζητηθεί κανονικά στην Ελλάδα, χωρίς να τίθεται ζήτημα απαραδέκτου. Ερμηνεύοντας τις σχετικές διατάξεις του ν. 4364/2016, ο οποίος ενσωμάτωσε την ευρωπαϊκή οδηγία Solvency II, έκρινε ότι η αναστολή ατομικών διώξεων αφορά ασφαλιστικές επιχειρήσεις με έδρα στην Ελλάδα ή υποκαταστήματα ασφαλιστικών επιχειρήσεων τρίτων χωρών εγκατεστημένα στην Ελλάδα. Δεν εφαρμόζεται, επομένως, κατά τον ίδιο τρόπο σε ασφαλιστική εταιρεία με έδρα άλλο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν η εκκαθάριση έχει κινηθεί από την αρμόδια αρχή του κράτους έδρας της.
Στην υπόθεση επιδικάστηκαν σημαντικά ποσά υπέρ του παθόντος. Ειδικότερα, το Δικαστήριο επιδίκασε 150.000 ευρώ για μόνιμη αναπηρία, βάσει του άρθρου 931 ΑΚ, καθώς και 150.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, σύμφωνα με το άρθρο 932 ΑΚ. Παράλληλα, επιδικάστηκε ποσό 273.000 ευρώ για πλασματική δαπάνη οικιακής βοηθού, ανεξάρτητα από το εάν ο παθών είχε πράγματι προσλάβει ή επρόκειτο να προσλάβει οικιακή βοηθό.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι η εναγόμενη αλλοδαπή ασφαλιστική εταιρεία δικάστηκε ερήμην. Το Δικαστήριο, εφαρμόζοντας τις σχετικές διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, θεώρησε ομολογημένους τους πραγματικούς ισχυρισμούς του ενάγοντος, γεγονός που επηρέασε την κρίση ως προς τα επιδικασθέντα ποσά.
Η απόφαση αναδεικνύει ένα κρίσιμο ζήτημα για την ασφαλιστική πρακτική: τη διαχείριση απαιτήσεων από τροχαία ατυχήματα όταν εμπλέκονται αλλοδαπές ασφαλιστικές εταιρείες που τελούν υπό καθεστώς εκκαθάρισης σε άλλο κράτος-μέλος της Ε.Ε. Παράλληλα, υπενθυμίζει τη σημασία της σωστής νομικής αντιμετώπισης τέτοιων υποθέσεων, ειδικά σε περιπτώσεις όπου η ασφαλιστική εταιρεία δεν συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία.
