Τετάρτη 15 Αυγούστου 2018,

Που πήγαν οι «μέντορες»;

Μέσα στο πλαίσιο του 24ου Συνεδρίου του Insurance Forum , το οποίο διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη την 21η Φεβρουαρίου, είχα την χαρά να συντονίσω τη συζήτηση με τρία εξαιρετικά παιδιά από το Finance Club του Πανεπιστημίου Μακεδονία , από το Τμήμα Χρηματοοικονομικής και Λογιστικής  : τον Νίκο Τσαχπίνη, τον Χρυσοβαλάντη Κυνηγόπουλο και τον Χρήστο Γκίκα.  Η συζήτηση έκλεισε την τελευταία ενότητα του συνεδρίου με τίτλο :  “Κίνητρα και προοπτικές του κλάδου. Γιατί να ακολουθήσει ένας νέος το επάγγελμα του ασφαλιστικού διαμεσολαβητή.”

Εάν υπάρχει κάτι που αναφέρουμε συχνά και που δυστυχώς  συμφωνούμε όλοι στον κλάδο, είναι ότι η ασφαλιστική αγορά χαρακτηρίζεται από «εσωστρέφεια» , δηλαδή  μιλάμε μεταξύ μας, γνωριζόμαστε μεταξύ μας, ανταλλάσσουμε απόψεις μεταξύ μας, δυστυχώς πολλές φορές αγνοώντας τη γνώμη της κοινωνίας για τον κλάδο μας. Σε αυτό προστίθεται και μια ηθελημένη «άγνοια της  πραγματικότητας» – χώνουμε το κεφάλι μας στην άμμο για κάποια ζητήματα που θα θέλαμε να αποφύγουμε γιατί δεν έχουμε τη διάθεση να τα αλλάξουμε.  Οι κοσμογονικές  αλλαγές που επιφέρει η τεχνολογία στη καθημερινότητα μας, μέρα με την μέρα όμως αναπόφευκτα αλλάζουν τα πάντα, ακόμα και  τον  τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Και δεν ερωτούμαστε για τις αλλαγές. Είναι η φυσική εξελικτική πορεία της ανθρωπότητας. Είναι δυνατόν λοιπόν αυτές οι αλλαγές να μην επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η δουλειά μας; Είναι δυνατόν να μην επηρεάσουν τα προϊόντα μας; Τον τρόπο με τον οποίο τα διαφημίζουμε; Τα κανάλια με τα οποία τα διανέμουμε; Τους καταναλωτές;

Όταν μιλάμε για ένα μέλλον με  αυτοκινούμενα οχήματα, για drones, για crypto –currencies, όταν μιλάμε για genetics , ρομποτική ιατρική, VR, τεχνολογία ολογραμμάτων, big data, analytics , internet of things, και χίλια άλλα που ακόμα δεν μπορούμε να φανταστούμε, δεν είναι απλό να προβάλλουμε την εικόνα της κοινωνίας του μέλλοντος στο μυαλό μας και σίγουρα δεν είναι απλό να προβλέψουμε τις ασφαλιστικές ανάγκες αυτής της φουτουριστικής κοινωνίας. Παράλληλα δεν είναι εύκολο να  προσδιορίσουμε τον ρόλο του κλάδου μέσα σε αυτή την κοινωνία. Πως θα εξυπηρετούμε τον πελάτη; Ποιες θα είναι οι ανάγκες της γενιάς που έρχεται μεγαλωμένη σε ένα κόσμο διαφορετικό από αυτόν που εμείς γνωρίσαμε;

Οι νέοι άνθρωποι, οι άνθρωποι της γενιάς Υ όπως συνηθίζουμε να την χαρακτηρίζουμε, έχουν ένα πιο ξεκάθαρο όραμα για το μέλλον γιατί γεννήθηκαν μέσα σ αυτό. Ίσως θα πρέπει να του συναντάμε και να τους ακούμε πιο συχνά…

Το όλο εγχείρημα της τελευταίας ενότητας του συνεδρίου, ήταν πραγματικά μια πρόκληση αφού η άποψη των νέων ανθρώπων για τον ασφαλιστικό κλάδο αλλά και οι προσδοκίες τους για το επαγγελματικό τους μέλλον ακούστηκαν, ίσως για πρώτη φορά, σε ανοιχτό ακροατήριο και χωρίς καμία «κατευθυνόμενη λογοκρισία». Οι απόψεις που πήραμε ήταν πολύτιμες.

Της συζήτησης αυτής, προηγήθηκε μια εξαιρετική ομιλία από τον Θάνο Κόπτση (Account Executive Infotrust S.A.) ένα νέο της γενιάς Υ , ο  οποίος με ειλικρίνεια, αγάπη και αυθορμητισμό μίλησε για το πώς ο ίδιος ακολούθησε το επάγγελμα του Ασφαλιστικού Συμβούλου και συγκίνησε το ακροατήριο. Την ενότητα άνοιξε με την εξαιρετική τοποθέτηση του ο Γιώργος Χανός (Σύμβουλος Επιχειρήσεων & Ανάπτυξης Ανθρωπίνου Δυναμικού) με τίτλο “Millennials – Νέου τύπου καταναλωτές, Νέου τύπου Ασφαλιστικοί Διαμεσολαβητές” , ο οποίος μας ανέλυσε τα χαρακτηριστικά της νέας γενιάς με παραστατικό τρόπο.

Στόχος της συζήτησης με τους νέους, ήταν να ρίξουμε μια πρώτη , αναγνωριστική ματιά στο μυαλό των νέων. Θελήσαμε να καταλάβουμε ως  τι πιστεύουν οι νέοι άνθρωποι για εμάς, τα επαγγέλματα που σχετίζονται με εμάς  – και κυρίως για το επάγγελμα του ασφαλιστικού διαμεσολαβητή – και εντοπίσουμε ποιο τελικά θα ήταν  εκείνο το «μαγικό» χαρακτηριστικό που θα προσέλκυε νέα και μορφωμένα παιδιά για να παραλάβουν «τη σκυτάλη» της ιδιωτικής ασφάλισης στο μέλλον.

Προς έκπληξη μας, οι νέοι, αναγνώρισαν την χρησιμότητα της ασφάλισης στην εποχή της ανασφάλειας που διανύουμε. Μας εξήγησαν ότι επέλεξαν τον κλάδο σπουδών τους με βιοποριστικά κριτήρια αφού κατά την άποψη τους ο Χρηματοοικονομικός κλάδος διαθέτει πολλές «ειδικότητες» και αγγίζει όλους τους τομείς της οικονομίας, γεγονός που τους δίδει μεγαλύτερες πιθανότητες εξεύρεσης δουλειάς στο μέλλον. Μας είπαν όμως ότι δεν γνώριζαν πολλά για εμάς. Δεν γνώριζαν για τα επαγγέλματα που συγκαταλέγονται στον κλάδο. Μας εξήγησαν πως οι νέοι δεν αρέσκονται σε σφιχτά ωράρια και συντηρητικό περιβάλλον εργασίας. Μας είπαν ότι θέλουν να ταξιδέψουν, να μάθουν, να έχουν την δυνατότητα να εξελιχθούν και να ανελιχθούν. Μας είπαν ότι θέλουν να δημιουργήσουν. Μίλησαν για την παρωχημένη εικόνα του «ασφαλιστή με την τσάντα» και την κακή εικόνα για το επάγγελμα που έδωσαν οι περιστασιακοί ασφαλιστές άλλων εποχών. Όταν τους εξηγήσαμε ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει, και ότι το επάγγελμα απαιτεί υψηλά προσόντα και ικανότητες, ακούστηκε η έκφραση που στα δικά μου αυτιά και στα αυτιά πολλών από τους παρευρισκομένους, ξύπνησε αναμνήσεις και πολλά ερωτήματα : Η νέα γενιά χρειαζόμαστε μέντορες , θέλουμε να είστε μέντορες!

Μεγάλη λέξη η λέξη «μέντορας»! Μεγάλη τύχη για όποιον έχει έναν πραγματικό μέντορα και μεγάλη ευθύνη για όποιον αναλαμβάνει το ρόλο του μέντορα.  Ο ορισμός της λέξης σε μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο μας ορίζει τον μέντορα ως τον « υποστηρικτή, σύμβουλο και πνευματικό καθοδηγητή κάποιου νεότερου». Τι εννοούμε πρακτικά με τον όρο αυτό στις επαγγελματικές μας σχέσεις ; Μέντορας είναι αυτός που ανήκει συνήθως σε ένα υψηλότερο ιεραρχικά επίπεδο αλλά ασκεί το ίδιο αντικείμενο με το άτομο που θα αναλάβει να καθοδηγήσει. Ο μέντορας, είναι καλός γνώστης του αντικειμένου , επιτυχημένος  και κυρίως έχει σημαντική εμπειρία. Όπως είναι απόλυτα λογικό, δεν μπορούν όλοι οι επιτυχημένοι επαγγελματίες να αναλάβουν τον ρόλο του μέντορα. Συνήθως το ρόλο τον αναλαμβάνουν αυτοί οι ελάχιστοι, που έχουν και  τη διάθεση, και τη χαρισματική προσωπικότητα και  δεν έχουν αλλοιωθεί από το «ο θάνατος σου, η ζωή μου». Οι επαγγελματίες που μπορούν να παίξουν αυτό το ρόλο του μέντορα είναι απολύτως σίγουροι για τις ικανότητες τους και τόσο καλά εδραιωμένοι στο χώρο τους, ούτως ώστε να μην έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα στο να μοιραστούν τις γνώσεις τους και να βοηθήσουν συστηματικά την ανάπτυξη της καριέρας των νέων ανθρώπων. Πόσοι όμως είναι αυτοί οι άνθρωποι; Πόσοι αφιερώνουν ουσιαστικό χρόνο για διαδραματίσουν το ρόλο του μέντορα ; Πόσοι δίνουν σημασία στο κάθε δέντρο για να αναπτύξουν το δάσος; Πόσοι ανοίγουν δρόμο στην νέα γενιά;

Ζούμε σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον που απαιτεί εκπαίδευση, πιστοποίηση, επαναπιστοποίηση, δια βίου μάθηση. Η εκπαίδευση προσφέρει στα στελέχη τις γνώσεις και δεξιότητες για την αύξηση της παραγωγής , χωρίς όμως να ενδιαφέρεται για τα αποτελέσματα ή τις επιπτώσεις στην κοινωνία – δεν είναι η δουλειά της. Η παιδεία βασίζεται στην ηθική και πνευματική ολοκλήρωση, θέτοντας τα στελέχη προ των  ευθυνών τους για το μέλλον της κοινωνίας. Ενας πραγματικός μέντορας συνδυάζει την εκπαίδευση με την παιδεία. Ασφαλιστική παιδεία όμως υπάρχει ; Υπήρξε κάποτε στο παρελθόν; Υπάρχει τώρα; Ως κλάδος , μεταφέρουμε την ασφαλιστική παιδεία στις νέες γενιές στελεχών, στην κοινωνία, στους νέους; Δεν φτάνει λοιπόν μόνο η εκπαίδευση , χρειάζεται και η κατάλληλη παιδεία για να έχουμε ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα που θα δώσει στα επαγγέλματα του κλάδου την αίγλη που τους αρμόζει. Εάν υπήρχε συστηματικά ασφαλιστική παιδεία και όχι μόνο εκπαίδευση, ίσως τώρα να μη συζητούσαμε για απανωτές νομοθετικές ρυθμίσεις που μας βάζουν «στον ίδιο δρόμο» , ίσως να μιλούσαμε με μια κοινωνία που θα υιοθετούσε ασφαλιστική συνείδηση, ίσως να μην υπήρχε ανάγκη να πείσουμε την κοινωνία για την χρησιμότητα και την αξιοπιστία του κλάδου.  Γιατί δεν είναι  μόνο αυτό που παίρνουμε από την κοινωνία που θα έπρεπε να έχει σημασία.  Αυτό που επιστρέφουμε στην κοινωνία έχει τη μεγαλύτερη αξία. Πίσω από κάθε «παραγωγή», από κάθε SFCR, από κάθε δείκτη φερεγγυότητας υπάρχουν άνθρωποι, σπίτια , οικογένειες, χαμόγελα, φόβοι, ανησυχίες, αρρώστιες, θάνατος, πόνος, νέες ζωές, νέες αρχές και  όνειρα για το μέλλον. Η ιδιωτική ασφάλιση προστατεύει ότι πιο σημαντικό υπάρχει : τη ζωή και τη συνέχεια της , με ότι αυτή εμπεριέχει – καλό και όχι τόσο καλό…

Λέξεις του παρελθόντος, όπως η «στρατολόγηση», η οποία σαν λέξη είναι άκρως αποκρουστική και θυμίζει άλλες ξεχασμένες εποχές, ίσως θα έπρεπε να διαγραφούν από το λεξιλόγιο μας γιατί δεν έχουν θέση στη νέα πραγματικότητα και στις νέες γενιές. Πάμε πόλεμο; Πιστεύουμε πραγματικά ότι οι σημερινοί νέοι «στρατολογούνται»; Με το άκουσμα της λέξης οι νέοι πιθανό να κάνουν LOL και dislike! Η’ απλά να μας αγνοήσουν. Πιστεύουμε  αλήθεια ότι πείθονται με τέτοιες λέξεις ;

H σημειολογία των λέξεων που χρησιμοποιούμε για να μιλήσουμε στους νέους, είναι άκρως σημαντική γιατί πρέπει να ταυτίζεται με τις προσδοκίες και τα βιώματα τους. Με μια γενιά που αναζητά την επικοινωνία, απαιτεί ηθικές αξίες , δίνει έμφαση στη μάθηση, αναζητά πληροφορίες, προβληματίζεται , συγκρίνει, είναι φιλόδοξη, απαιτητική αλλά παράλληλα είναι ευέλικτη και προσαρμοστική , πρέπει να καταφέρουμε κάποια στιγμή να συνεννοηθούμε! Κανένας νέος σήμερα δεν θα μας ακούσει εάν δεν μιλήσουμε στη γλώσσα του και εάν δεν τον προσεγγίσουμε με τρόπο που θα του κινήσει το ενδιαφέρον. Κανένας νέος σήμερα δεν θα μας ακούσει εάν δεν έχουμε επιχειρήματα για να τον φέρουμε κοντά μας. Κανένας νέος δεν θα μας ακούσει εάν δεν τον εμπνεύσουμε. Κανένας νέος δεν θα έρθει εάν δεν αλλάξουμε την παραμορφωμένη εικόνα του παρελθόντος.

Όταν πείσουμε τους νέους ότι δεν «στρατολογούμε» αλλά αυτό που κάνουμε είναι επιστήμη, κοινωνικό έργο, προσφορά στον συνάνθρωπο , ουσιαστική φροντίδα , ότι είναι ένα επάγγελμα που απαιτεί πραγματικές γνώσεις, πολλές δεξιότητες και πρέπει να χαίρει σεβασμού από την κοινωνία … τότε θα έχουμε κοντά μας τους νέους ,τους νέους που πραγματικά θέλουμε – αυτούς που πέραν της όποιας παραγωγής αγαπούν τον άνθρωπο , σέβονται τη ζωή και αισθάνονται την επιθυμία να προσφέρουν σε ένα κλάδο που θα τους κάνει περήφανους ως επαγγελματίες

Που είναι λοιπόν οι μέντορες; Που είναι αυτοί οι άνθρωποι που αγαπούν το θεσμό της Ιδιωτικής Ασφάλισης, τον πιστεύουν , νιώθουν περήφανοι για την προσφορά του στην κοινωνία τόσο όσο για  να αναλάβουν το δύσκολο έργο να εμπνεύσουν  όραμα σε μια νέα γενιά στελεχών; Σε ένα περιβάλλον γεμάτο ανασφάλεια, οι νέοι μας θέλουν στήριξη και ελπίδα, θέλουν καθοδήγηση. Αυτός άλλωστε δεν είναι ο ρόλος των «μεγαλυτέρων»;  Αυτό μας ζήτησαν οι νέοι και αυτό πρέπει να τους δώσουμε …

Μυρτώ Χαμπάκη

Group International Projects & Solvency II

ARAG SE Ελλάδος

Κοινοποιήστε το άρθροShare on FacebookShare on LinkedIn

Ροή ειδήσεων

Άποψη

Τα σεμινάρια μας

Δηλώστε συμμετοχή για ένα από τα επόμενα σεμινάρια

Θέμα:

Ημερομηνία διεξαγωγής

01/01/1970 /

Τόπος:

Εισηγητής /

Κόστος /

Θέμα:

Ημερομηνία διεξαγωγής

01/01/1970 /

Τόπος:

Εισηγητής /

Κόστος /

Τα νέα των ασφαλιστικών εταιριών

Τα νέα των συλλόγων

Αθήνα
Ένωση Ασφαλιστικών Πρακτόρων Κρήτης Σύνδεσμος Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών Χανίων Σύλλογος Διαμεσολαβούντων στην Ιδιωτική Ασφαλιση Δωδεκανήσου Ένωση επαγγελματιών ασφαλιστών Νοτιοδυτικής Ελλάδος Σύλλογος Διαμεσολαβητών Ασφαλειών Μαγνησίας Ένωση Ασφαλιστικών Πρακτόρων Κεντρικής Ελλάδος Ένωση Ασφαλιστικών Πρακτόρων & Ασφαλιστικών Συμβούλων Ν.Ιωαννίνων Σωματείο ασφαλιστικών Πρακτόρων Δυτικής Μακεδονίας Σύνδεσμος Διαμεσολαβούντων Ασφαλιστικών Εργασιών Σύνδεσμος Ανεξάρτητων Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών Ν.Σερρών Ένωση Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας
Αθήνα